آخرين به روز آوري سايت پنجشنبه ۲ شهریورماه ۱۳۹۶

مسجد جامع تاریخی گلپایگان را دیگر اینگونه نخواهید دید . ساخت و سازهای غیر مجاز گنبد زیبای این مسجد را بلعیده است



آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


چار چشمي پاييدن
نهايت دقت را به كار بردن




صداي ماندگار - ديه ولايتمون مثل اون قديما نيست - صداي دلنشين استاد محمدعلي سعيدي

بي هُمزبون ، عنوان شعر محلي گلپايگاني ، سروده و با صداي دلچسب استاد محمد علي سعيدي ، شاعر توانمند شهرمان كه در سال 1380 اجرا گرديده است . نكات قابل توجه اين سروده زيبا ، لهجه و گويش واقعي مردم شهر در دهه هاي گذشته ، اشاره به اصطلاحات و ضرب المثلهاي محلي ، يادآوري آنچه در گذشته وجود داشته و ديگر اثري از آن نيست و از همه مهمتر زنده نگه داشتن فرهنگ عامه شهر و اشاره به محصولات معروف هر منطقه و ناحيه است و يك اثر منحصر به فرد را در اين سروده خواهيد شنيد . حتما بشنويد


بخ ، چي ، شي ؟ - اثر ماندگار استاد محمدعلي سعيدي

استاد سعیدی در اواخر دهه 70 شمسی با سرودن چند مجموعه شعر محلی با لهجه گلپایگانی تحولی شگرف در این گویش ایجاد کرد و سایت آخاله با افتخار به کمک استاد توانست تعدادی از آنها را آرشیو نماید تا به مرور در اختیار همشهریان فهیم خود قرار دهد


وردپاتکان ( اولين نرم افزار فرهنگ گلپايگان )

وردپاتکان عنوان يک نام قديمي گلپايگان است که در باره آن يک نرم افزار از فرهنگ و آداب و رسوم گلپايگان در سال ۱۳۸۰ توسط گردانندگان سايت آخاله تهيه شده و در اختيار همشهريان عزيز قرار گرفته است . در اين مقاله سعي ميشود از محتواي اين نرم افزار که در قالب يک( سي دي ) مي باشد مطالبي را به تدريج به اطلاع دوست داران فرهنگ و ادب گلپايگان برسانيم











تحقیقات مشاركتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران

گرایش به تحقیقات مشاركتی برای نخستین بار در ایران در مزارع دامداران شهرستان گلپایگان در نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ عملیاتی شد. طی آن سال ها تعدادی از طرح های پژوهشی توسط پژوهشگران با مشاركت مردم به اجرا در آمد كه دستاوردهای آن ها همچون حلقه های به هم پیوسته زنجیره ای از شكوفایی های علمی را به همراه داشت. برای یادآوری این توفیق ها سه نمونه را متذكر می گردم.

دکتر ابراهيم جعفري

تحقیقات مشاركتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران

بازخوانی پژوهش های مردم مدار در ایستگاه تحقیقات دامپروری گلپایگان
به مناسبت هفته پژوهش

ای دو جهان از قلمت یك رقم
بی رقمت لوح دو عالم عدم
در كف من مشعل توفیق نه
ره به نهانخانه تحقیق ده
شمع زبانم سخن افروز ساز
شام من از صبح سخن، روز ساز

پژوهش در عرصه های گوناگون نماد بالندگی ، رشد و همگام شدن با تحولات پرشتاب دنیای معاصر محسوب می گردد. هفته پژوهش در هر سال فرصت مغتنمی است تا با تاكید بر لزوم روی آوری جامعه به كندوكاو در مسائل علمی، رسانه ها موضوع خطیر تحقیق را در میان مردم نهادینه ساخته و در زمره معارف عمومی قرار دهند.
 بدیهی است كه دستیابی به افق های نوین در راستای نقشه جامع علمی كشور و نیز سند چشم انداز ۱۴۰۴ تنها با دست یازیدن به تفكر و طی شدن مسیر توسعه علمی میسر می گردد. از این رو فرآیند پژوهش باید همچون خونی حیات بخش در رگ های پیكره این مرز و بوم جریان یابد تا توسعه پایدار ارمغان آن باشد.
 در میان دیدگاه های مطرح شده توسط صاحب نظران مقوله ای به نام «تحقیقات مشاركتی» بخصوص در عرصه كشاورزی تاكنون مورد غفلت واقع شده است.
 این مقاله در صدد است تا با نگاهی كوتاه به مبانی نظری آن به چند تجربه اشاره ای داشته باشد. "جان سرواس" از جمله اندیشمندانی است كه ویژگی های رهیافت «پژوهش مشاركتی» را به شرح زیر بیان می كند.
- پژوهش مشاركتی فرآیندی آموزشی برای مشاركت كنندگان در طرح پژوهشی و نیز برای پژوهشگران است. این رهیافت در برگیرنده شناسایی نیازهای اجتماع، افزایش آگاهی ها در باره موانع برآورده شدن نیازها و تحلیل علل مشكلات و تدوین راه حل های مربوطه است.
- پژوهشگر به طرز آگاهانه ای متعهد به دخالت دادن اجتماع در پژوهش است.
- پژوهش مشاركتی مبتنی بر دیالوگ (گفتگو) بین پژوهشگر و اجتماع است.
- پژوهش مشاركتی رهیافتی برای حل مسائل است. هدف آن كشف علل مشكلات مردم (ذینفعان) و بسیج استعدد خلاق آنها برای یافتن خرد جمعی در جهت شكستن بن بست ها می باشد. به عبارت دیگر همكاری نزدیك بین پژوهشگر و ذینفعان شرایطی را فراهم می سازد تا همه مشاركت كنندگان به تحلیل محیط اجتماعی و تدوین برنامه های مناسب بپردازند.
هدف اساسی دخالت دادن ذینفعان و جلب همكاری آنان در فرآیند برنامه ریزی و پژوهش است؛ به گونه ای كه در جریان آن پژوهشگر به عنوان تسهیلگر و مشاركت كننده عمل می كند. از این رو بر خلاف مدل های مكانیكی كه اعتقادی به ظرفیت مخاطبان خود ندارند، تحقیقات مشاركتی ارگانیك، معنویت گرا و انسانی هستند. این راهبرد به جایگاه مردم و توانمندی آنها در جریان پیشرفت و توسعه اعتقاد دارد.
 در عرصه كشاورزی شواهد بسیاری وجوددارد كه نشان می دهد كشاورزان خود محقق و تحلیل گرند. مشكل اساسی این است كه پژوهشگران آموزش كافی ندیده اند تا چگونه از فكر و تحلیل كشاورزان در زمینه توسعه كشاورزی و توسعه روستایی استفاده نمایند.
 یكی از دانشمندان به نام «مانیدرتسما» براین باور است كه تاكنون تلقی ما از پژوهش محدود به مفاهیم سنتی بوده است. در برداشت سنتی، تحقیق یك كارعملی ، انتزاعی ، پیچیده و حجیم است كه نتایج آن به زبان تخصصی و به صورت پیچیده نگارش می شود، به طوری كه برای مردم عادی فاقد هرگونه كارآمدی می باشد. اما طی دو دهه گذشته مشخص گردید كه میزان مشاركت بیشتر كشاورزان، تحقیق را در كشورهای در حال توسعه به مراتب اثربخش تر می سازد.
 مانیدرتسما می گوید: تصور كهنه و قدیمی مبنی بر این كه علم دانشمندان بی تردید برتر از كشاورزان است، كنار گذاشته شده و علاوه بر آن كشاورزی سنتی دیگر یك نظام تولیدی عقب افتاده و ابتدایی نیست كه بخواهیم قبل از نیل به هرگونه پیشرفتی، كشاورزی نوین را جایگزین آن سازیم.
 در واقع كشاورزی سنتی یك ره آورد درازمدت تغییر و نوآوری مداوم روستایی است. این تغییر و تحول از نسلی به نسل دیگر ادامه یافته است. بنابراین كشاورزی سنتی كه با دانش بومی آمیخته باشد، ایستا نیست و سیمایی همانند صدسال پیش ندارد. كشاورزان خود از طریق آزمون و خطا دست به تجربه اندوزی زده اند تا عملیات كشاورزی را با شرایط متغیر سازگاری دهند. از این رو سازمان خواروبار جهانی كشاورزی (فائو) این حقیقت را كه روستائیان هم در حال پژوهش هستند، مورد تائید قرارداده به نحوی كه آنها را شركای خود در امر پژوهش و توسعه قلمداد نموده است.
 این رهیافت براین پایه استوار است كه هیچكس بهتر از كشاورزان از نیازهای خودشان آگاه نیست و بهتر از هركس دیگری می توانند منابع، فرصت ها و نیازهای اساسی خود را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند.
 معیارهای پیچیده و تصمیم گیری كشاورزان خرده پا كاملا در ورای درك پژوهشگران قرار دارد. بنابرین هرچه آگاهی بومی كشاورزان با دانش فنی پژوهشگران ادغام شود، احتمال موفقیت فن آوری های جدید افزایش می یابد.
 امروز بحث اصلی كارشناسان فائو و سایر سازمان های توسعه ای در بخش كشاورزی حول محور تلفیق دو دانش بومی و رسمی دور می زند.
 دانش بومی و دانش رسمی از نظر قوت و ضعف مكمل یكدیگرند. از تركیب این دو می توان به توفیق هایی دست یافت كه هر كدام به تنهایی واجد آن نیستند. نمونه های زیادی از طرحها و برنامه ها در كشورهای مختلف وجود دارد كه به علت عدم انطباق آنها با دانش بومی نتوانسته است به موفقیت منجر شود.
 دیدگاه "دكتر مرتضی فرهادی" استاد مردم شناسی دانشگاه علامه طباطبائی در این مورد قابل توجه است: سود نجستن از تجربیات جهانی، دیوانگی است، اما رها كردن تجربیات خودی كه حاصل شرایط فرهنگی و اقلیمی این مرز و بوم است، نیز به هیچ روی خردمندانه نیست.
 گرایش به تحقیقات مشاركتی برای نخستین بار در ایران در مزارع دامداران شهرستان گلپایگان در نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ عملیاتی شد.
 طی آن سال ها تعدادی از طرح های پژوهشی توسط پژوهشگران با مشاركت مردم به اجرا در آمد كه دستاوردهای آن ها همچون حلقه های به هم پیوسته زنجیره ای از شكوفایی های علمی را به همراه داشت. برای یادآوری این توفیق ها سه نمونه را متذكر می گردم.

 تعامل كارشناسان ایستگاه تحقیقات دامپروری گلپایگان با دامداران در زمینه افزایش مكمل های فسفر و انرژی و جابجایی برخی از عناصر جیره غذایی منجر به بهبود كیفی تغذیه دام ها گردید، به گونه ای كه پس از مدت زمانی معین آثار آن در افزایش كمی شیر دام ها به میزان 31 درصد آشكار شد.
 مطالعات اولیه نشان داد كه میزان دریافت عناصر انرژی و فسفر در جیره های غذایی گاوها در روستاهای منطقه از تناسب مطلوبی برخوردار نبوده كه این نارسایی بر عملكرد تولید وتولید مثل آنان اثرات محدود كننده ای داشت. بنابرین، پژوهش مذكور كه با هدف بهبود عملكرد گاوها با استفاده از مكمل فسفر در تغذیه گاوهای شیرده در دوره ای كه با علف تازه تغذیه می شدند، اجرا شد.
 اكثر دامدارانی كه از مكمل فسفره برای گاوهای خود استفاده كردند، ضمن مشاهده مزیت های این مكمل در تولید شیر و ... اعتقاد داشتند دام های آنها از اشتهای مناسب تری برخوردار گردیده اند.

 
طرح پژوهشی دیگری که
با مشاركت همه جانبه دامداران اجرا گردید، «زود از شیرگیری گوساله» بود. كارشناسان همراه با مردم به این نتیجه رسیدند كه به جای 110 روز شیردهی از طریق مصرف یك كنسانتره مكمل شیر توسط گوساله، می توان  این مدت را به 60 روز كاهش داد.
 نتیجه این اقدام پژوهشی صرفه جویی قابل ملاحظه اقتصادی برای دامدارانی بود كه از طریق فروش شیر امرار معاش می نمودند. اگر با شاخص های اقتصادی امروز به این موضوع نگریسته شود، هرگوساله كه با اجرای این طرح 200 كیلو شیر در طی 50 روز مصرف نمی كند، با احتساب هر كیلو شیر 1400 تومان، مبلغی معادل 280 هزار تومان برای هر دامدار در طی سال سوددهی دارد، ضمن این كه معده گوساله برای پذیرش تغذیه با علوفه یا ... نیز زودتر آماده می شود.
 

تجربه پژوهشگران این ایستگاه در استفاده بهینه از آب پنیر نیز جالب توجه است. كارشناسان ایستگاه تحقیقات در وهله اول برای حفاظت از محیط زیست در آن مقطع زمانی که بر اثر پخش آب پنیر كارخانه پگاه گلپایگان بر روی مزارع و جاده های اطراف آلودگی زیادی ایجاد می کرد و در عین حال به منظور بهره گیری از خواص آن در افزایش تولید دام ها و ... دامداران را به مشاركتی دیگر فراخواندند؛ آن ها از دامداران خواستند كه به جای آب با آب پنیر دام های شان را سیراب كنند. برای این منظور پژوهشگران به جای فعالیت در ایستگاه در اصطبل های دامداران حضور می یافتند تا همراه با آنان طرح خود را اجرا كنند.
 ابتدا دامداران از این اقدام روی گردان بودند تا این كه با تضمین های كافی یكی از دامداران منطقه پذیرفت 32 راس از گاوهای خود را در معرض این آزمون قرار دهد. پس از مدتی كه با اجرای این طرح آثار آن در بهبود كمی و كیفی دام مشخص گردید، استقبال چشمگیر مردم برای دستیابی به آب پنیر تماشایی بود. و ....

مجری این طرح سركارخانم مهندس مهوش كوهی حبیبی بود كه از طریق ارتباط موثر با زنان روستایی نقش تعیین كننده ای در عملیاتی ساختن این طرح پژوهشی داشت. او در واقع به عنوان یك تسهیلگر موفق عمل می كرد و رمز موفقیت ایشان شكیبایی، مهرورزی وعشق به مردم ، علاقه به پیشرفت طرح و از همه مهم تر اعتقاد به آن بود.
 قطعا تلاش مهندس كوهی حبیبی می تواند نمادی از اثرگذاری زنان در توسعه روستایی باشد و جا دارد كه ایشان تجربیات ارزشمند خود را به رشته تحریر در آورد تا در دسترس همگان قرار گیرد.
 
همچنین شایسته است از جناب آقای دكتر حسن فضائلی مشاور محترم موسسه تحقیقات علوم دامی كشور كه می توان گفت پایه گذار اجرایی شدن گفتمان تحقیقات مشاركتی در شهرستان ما بود، به نیكی یاد كرد كه با اعتقاد راسخ پشتیبان پژوهشگران در تمام مراحل بود.
 علاوه بر آن آقایان دكتر علیرضا آقا شاهی (مدیر فعلی خدمات پژوهشی موسسه تحقیقات علوم دامی كشور) ، مهندس حیدرعلی گل محمدی (رئیس فعلی اداره جهاد كشاورزی گلپایگان)، مهندس علی آخوندی، مهندس فریبرز بدیعی مقدم و مهندس منصور صالحی با مشاركت در طرحهای پژوهشی یاد شده كه ماندگار شده اند، میراث علمی درخشانی را از خود به یادگار گذاردند كه به عنوان باقیات الصالحات ثبت خواهد شد.

هین بگو که ناطقه جو میکند
                                                              تا به قرنی بعد ما آبی رسد
گرچه هر قرنی سخن آری بود
                                        لیک گفت سالفان یاری بود

 در پایان از سازمان تحقیقات، آموزش وترویج كشاورزی انتظار می رود با گشودن بابی تازه فرهنگ تحقیقات مشاركتی در بخش كشاورزی را در كشور فراگیر و نهادینه سازد

اين مطلب تاکنون 1479 بار مشاهده شده است.
مطالب مرتبط با دکتر ابراهيم جعفري

هنر هفتم در گلپایگان - استقبال از افتتاح سینما بهاران
لزوم رویکرد اجتماعی و فرهنگی به مدیریت شهری
حال زمین خوب نیست (۲) - نکوداشت مهندس حسین عبیری گلپایگانی
چشم انداز پیشرفت گلپایگان از نگاه آیت الله هاشمی رفسنجانی
طبیعت گلپایگان گنجینه گیاهان دارویی
نقش کتابخانه آیت الله محمدی در توسعه فرهنگی گلپایگان
پیرایه های ناسازگار با فرهنگ عاشورا
حاج صادق آهنگران ،حلقه ای میان عقل و عشق در دوران دفاع مقدس
یادکردی از محمد حسنین هیکل
هزار راه نرفته " نگاهی نو به ادای نذر در جامعه امروز "
طنز و تحولات اجتماعی
فردا برای خواندن دیر است
راز درخشندگی نوروز در جهان
نوسازی دبیرستان امام خمینی "ره" یا بازسازی هویت فرهنگی؟
حال زمين خوب نيست (۱)
آموزش ابتدایی و توسعه
با چشم کتاب بخوانیم نه با گوش!‏
مشابهت های اخلاقی نلسون ماندلا و دکتر معتمدنژاد
دغدغه رو به پایان یونسکو ،به مناسبت نمایشگاه مطبوعات
حدیث عشق در جهاد سازندگی (۲)
ديپلماسي ايراني از زير درخت سيب در نوفل لوشاتو تا بالكن هتل كوبورگ وين
یاد یاران -بدرقه بانوی با فضیلت و پرهیزكار - شادروان فخرالسادات سیدین (توكل)
حدیث عشق در جهاد سازندگی (۱)
فرصت طلایی مشارکت های مردمی در توسعه پایدار گلپایگان
میراث ماندگار استاد احمد جهانبخشی
ارتباطات مشارکتی ،چشم اندازی نو به مطالعات بومی در ارتباطات توسعه
بازتاب مطالب سایت آخاله در مطبوعات
گردشگری و کاهش فاصله فرهنگی
تيكن كجا؟ كاخ اليزه كجا؟
سهم سایت آخاله در بهداشت روانی همشهریان
تحقیقات مشاركتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران
تجدید عهد با دکتر معتمدنژاد
رسانه ؛ حافظ حرمت جامعه مدنی
"مطبوعات محلی" بستری برای شكوفایی استعدادهای بومی
با قاسمعلی فراست در میان "نخل های بی سر" (به اهتمام دکتر ابراهيم جعفري )
تونل های غزه سرای عشق و امید
عبور از جام بیستم ،فراتر از اشك ها و لبخندها
با فوتبال دوستان گلپايگاني از خندق هفده تن تا استاديوم هاي برزيل
ردپاي «سرمايه اجتماعي» و «حكمراني خوب» در مديريت شهري گلپايگان
آسیب شناسی تعامل روابط عمومی ها و رسانه ها
معلمي و هنر تسهيل‌گري
نوروز زاینده سرمايه اجتماعي است
گلپايگان و توسعه پايدار
انقلاب کاست و حاج ابراهیم صحت
آخاله پاتوق همشهريان
آیین چراغ خاموشی نیست



نام و نام خانوادگي:
پست الکترونيک:
سايت يا وبلاگ:
متن پيام:
تصوير امنيتي:


19:21   29 آذر 1393
بهرامی
سپاسگزار و ممنونیم به خاطر مقالات علمی و کاربردی جناب استاد جعفری. تلفیق علم روز و تجربیات کشاورزان و دامداران و یا هر صنف دیگر دستاوردهای بسیار زیادی برای مملکت خواهد داشت و امیدواریم با مشارکت دادن مردم در تحقیقات با تلفیق تجربه و علم کشوری آباد و پیشرفته داشته باشیم.

16:10   01 دي 1393
علیرضا آقاشاهی
از مقاله خوب نگارنده محترم و انعکاس زحمات دوسان عزیز محقق سپاسگزارم. انشائا.. انعکاس این مطالب و الگو واقع شدن این حرکت ارزشمند سبب برکات دیگری در عرصه پژوهش کشور گزدد.

9:59   09 دي 1393
علیرضا رستگاری
با سلام خدمت اقای جعفری عزیز...بسیار زیبا و پر محتوا.به امید روزی که دیگه گندم وارد این کشور نشه و فکر میکنم کار سختی هم نباشه.

18:14   29 دي 1393
ابراهیم جعفری
این مقاله به صورت کامل در ضمیمه اجتماعی روزنامه اطلاعات امروز دوشنبه (1393/10/29) چاپ گردید.

آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


آب و هوا

پیام های کلی سایت

تماس با ما


كليه حقوق براي پديد آورندگان 
.:: آخاله ::. محفوظ است. | طرح و اجرا : توحيد نيكنامي   | به روز رسانی محتوایی : محمود نيكنامي  
 | .Copyright © 2003-2012 Akhale.ir. All Rights Reserved
|
 | Powered By Tohid Niknami | E-Mail :
Akhale . com @ gmail . com |