آخرين به روز آوري سايت ،شنبه ۹ ارديبهشت ماه ۱۳۹۶

گلها و سبزيجات بهاري در ارتفاعات گلپايگان -موسير ، لاله ، مرزنجوش ، شويد



آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


پيازش كونه نكرده
هرچه زحمت مي كشد فايده ندارد

اولین رادیو در گلپایگان . به مناسبت ۴ اردیبهشت روز تاسیس رادیو در ایران

اولین رادیوی آشکار در گلپایگان به سالهای ۱۳۲۰ ، زمانیکه متفقین ایران را اشغال کرده بودند بر می گردد کنجکاوی و نیاز مردم به کسب اطلاعات از وضعیت جنگ جهانی دوم و اشغال ایران و نبود وسایل ارتباظی سریع حضور یک رادیوی صندوقی از نوع فبلامان (لامپی) در قهوه خانه ..ادامه


طالب گلپايگاني کانديد شوراي شهر!

گر به بنده رای دهی ، این شهر آبادان کنم
هر وزیری را در این گلپایگان مهمان کنم

میکشم ریل قطار ازشرق و غرب و ازجنوب
مردمان شهر را با فکر خود حیران کنم


آشنایی با آثار تاریخی گلپايگان در دوره سلجوقی

بی شک دوران اتابکان سلجوقی را می توان، عصر شکوفایی سرزمین پهناور جرباذقان (گلپایگان) نامید. وجود عالمان و شاعرانی همچون نجیب الدین جرباذقانی (صاحب دیوان اشعاری مشتمل بر ۲۰۰۰ بیت) ابن ماکولا عِجلی جرباذقانی و ابوشرف ناصح ابن ظفر جرباذقانی (مترجم تاریخ یمینی) و همچنین احداث بناهای باشکوهی ...


صداي ماندگار - ديه ولايتمون مثل اون قديما نيست - صداي دلنشين استاد محمدعلي سعيدي

بي هُمزبون ، عنوان شعر محلي گلپايگاني ، سروده و با صداي دلچسب استاد محمد علي سعيدي ، شاعر توانمند شهرمان كه در سال 1380 اجرا گرديده است . نكات قابل توجه اين سروده زيبا ، لهجه و گويش واقعي مردم شهر در دهه هاي گذشته ، اشاره به اصطلاحات و ضرب المثلهاي محلي ، يادآوري آنچه در گذشته وجود داشته و ديگر اثري از آن نيست و از همه مهمتر زنده نگه داشتن فرهنگ عامه شهر و اشاره به محصولات معروف هر منطقه و ناحيه است و يك اثر منحصر به فرد را در اين سروده خواهيد شنيد . حتما بشنويد











یادکردی از محمد حسنین هیکل

محمد حسنین هیکل روزنامه نگاری سخت کوش و صاحب نظر و تحلیل گری برجسته بود که نه تنها تاریخ مصر، که تاریخ خاورمیانه را در یک قرن گذشته نه نگارش ، که با آن زندگی کرد. هیکل کسی بود که از همان کوچه پس کوچه های خاک خورده قاهره برخاست و به همراه جمال عبدالناصر رهبر تاریخی مصر به جایگاه رفیعی رسید

دکتر ابراهيم جعفري

                                                                                              .         .

                               یادکردی از محمد حسنین هیکل

                                    روزنامه نگارشهیر مصربه مناسبت روز خبرنگار

    حماسه حضور تو به صحنه های عاشقی             چو کوه جلوه می کند به پهنه های عاشقی
    برای وصف حال تو ، قلم فقیر و ناتوان                 تو روح استقامتی ، سنگ صبور مهربان
    شدی به عرصه خبر ، مصور دلاوران                   قلم به دست و جان به کف ، ظفرنگار بی دلان
    خبرنگار قهرمان ، بیا که جاودان شویم                سرود عشق خوانده و همره شاهدان شویم

                                                                                                             "حسین بزرگی" (حامد)
هفدهم مرداد ماه مصادف با سالروز شهادت محمود صارمی مسئول دفتر خبرگزاری جمهوری اسلامی در مزار شریف و جمعی از یاران اوست که خون پاک و مطهرشان توسط گروه منحط و جنایت پیشه طالبان افغانستان در سال 1377 بر زمین ریخته شد. شهید صارمی و دیگر شهدای عرصه اندیشه و قلم ، خون نگارانی بودند که آخرین گزارش خبری خود را با نثار جان به تصویر کشیدند تا پرده از ماهیت پلید و جهل و جمود فکری وابستگان به اسلام آمریکایی بردارند و روزی را در تقویم ایران به نام روز خبرنگار ثبت نمایند.
    به همین مناسبت ( روز خبرنگار) ، مقاله زیر را به پاس خدمات فرهنگی و تلاش های خستگی ناپذیر چهره ماندگار تاریخ رسانه ، شادروان محمد حسنین هیکل که در 28 بهمن ماه سال 1394 در سن 93 سالگی بدرود حیات گفت ، تهیه و تنظیم نمودم  که از نظرتان می گذرد.
محمد حسنین هیکل روزنامه نگاری سخت کوش و صاحب نظر و تحلیل گری برجسته بود که نه تنها  تاریخ مصر، که تاریخ خاورمیانه را در یک قرن گذشته نه نگارش ، که با آن زندگی کرد. هیکل کسی بود که از همان کوچه پس کوچه های خاک خورده قاهره برخاست و به همراه جمال عبدالناصر رهبر تاریخی مصر به جایگاه رفیعی رسید. او دوست گرمابه و گلستان ناصر بود .از همان دوران نوجوانی ، آن دو باهم بودند و بعدها نیز الهام بخش فکری اش تا پایان عمربود ، به طوری که در دوران زمامداری ناصر به " صدای انقلاب او " یا به تعبیری دیگر به " بلندگوی نظام او" تبدیل شد. مصری ها همواره یادداشت های هفتگی هیکل را در روزنامه " الاهرام" با عنوان "بصراحه" دنبال می کردند و می دانستند همین یادداشت ها سیاست های فردای کشورشان را تعیین می کند.
                            .  Image result for حسنین هیکل.
هیکل در صحنه جنگ های مهم اعراب و رژیم صهیونیستی ( مانند جنگ شش روزه 1967 و جنگ اکتبر سال 1973) حضوری فعال داشت و بعدها وقایع نگاری او از همین جنگ ها به اسناد مهم تاریخ معاصر مصر و خاورمیانه تبدیل شد. از دوره ریاست جمهوری انورسادات به بعد و پس از تحمل زندان به علت مخالفت با سیاست های او از جمله معاهده ننگین کمپ دیوید  و آغاز حاکمیت حسنی مبارک برای همیشه از عرصه سیاست کنار کشید ؛ اما هرگز از داشتن رابطه آشکار و پنهان با سیاستمداران جهانی دست برنداشت . به کشورهای مختلف جهان سفر می کرد و با شخصیت های بین المللی از شرق گرفته تا غرب نشست و برخاست داشت ؛ به آن ها مشورت می داد و از آن ها اطلاعات به دست می آورد. شاید همین ارتباط مستمر بود که نگرش سیاسی او را "به روز"  می کرد. فراموش نکنیم " به روز ماندن" به ویژه در عرصه روزنامه نگاری ، مانند آب حیات است و نگه داشتن چنین خصلتی آن هم برای دهه های متوالی  کارآسانی نبوده است.
                                                              

                           .  Image result for الاهرام  .
     محمد حسنین هیکل در نوشتن ، زبانی ساده و صریح داشت. نگاه تحلیلی او خواننده را اقناع می کرد.مهم ترین ویژگی این روزنامه نگار قلم رسا و بی پروایش بود. همواره در نوشته های خود لحنی افشاگرانه داشت و سبکی جدید در روزنامه نگاری عرب به وجود آورد؛ به همین دلیل لقب استاد گرفت و او را پدر روزنامه نگاری دنیای عرب می خواندند ، به طوری که حتی منتقدانش احترام او را پاس می داشتند. هیکل از 34 سالگی به مدت 17 سال سردبیر روزنامه معتبر "الاهرام" بود. او این روزنامه را در قله رسانه های جهان عرب نشاند و به یکی از ده روزنامه مهم جهان بدل کرد. روزنامه ای که در حال حاضر بیش از یک میلیون نسخه شمارگان دارد و کمتر از یک سال قبل صد و چهلمین سال انتشارش را جشن گرفتند.

 ایمن صیاد روزنامه نگار باسابقه مصری که از نزدیکان او بود، می گوید:" سفارتخانه های خارجی هر روز صبح در انتظار بودند که الاهرام توزیع شود و بلافاصله سراغ سرمقاله هیکل بروند . علاوه بر آن ، او مجموعه ای از نامدارترین نویسنده ها  نظیر نجیب محفوظ و توفیق حکیم و ... را در الاهرام گرد آورد که از ستون نویس های ثابت  این روزنامه در زمان او بودند. در سال های مدیریتش بر این روزنامه دو مرکز مهم دایر کرد. یکی مرکز اسناد تاریخ معاصر مصر و دیگری مرکز مطالعات استراتژیک که همچنان فعال است و مقالات و کتاب های قابل توجهی منتشر می کند و با داشتن چهار هزار کارمند به عنوان بزرگترین مرکز مطالعات سیاسی جهان عرب قلمداد می شود.
. Image result for الاهرام
روزنامه نگاری در عرف جهانی ، یکی از "مشاغل سخت " تعریف شده ، از این رو هر کس به این وادی پای می گذارد، باید در کشاکش دهر سنگ زیرین آسیاب باشد تا بتواند دوام بیاورد؛ چنان که هیکل سال های متمادی یعنی دقیقا تا پایان 80 سالگی قلم زد و درآن سال (2003) بود که به صورت رسمی قلم را زمین گذاشت ؛ هرچند تا آخر عمر از حرف زدن و مصاحبه کردن و ابراز نظر و تحلیل دست نکشید. جالب توجه است بدانیم درسال های اخیر روزنامه "الاهرام" سالگرد تولد او را گرامی داشته و جشن می گرفت. هیکل به غیر از 17 سال سردبیری الاهرام و نوشتن یادداشت ها و مقالات متعدد در سایر نشریات و نیز نگاشتن مقدمه بر ده ها کتاب از نویسندگان صاحب نام مانند ادوارد سعید فلسطینی و نوام چامسکی ( زبان شناس آمریکایی) ، به طور مشخص 11 کتاب به زبان انگلیسی و 70 کتاب به زبان عربی نوشته است. کتاب های او تا کنون به 33 زبان جهان ترجمه شده است.
کتاب هایی که از هیکل به زبان فارسی ترجمه شده عبارتند از : پاییز خشم ، بریدن دم شیر، میان مطبوعات و سیاست ، دیداری دوباره با تاریخ و...و به این ترتیب میراثی بزرگ از خود به جای گذارد که سخت به آن می بالید. اما فراتراز آن تجربه چند دهه حضور در عرصه های سیاسی و رسانه ای مصر و جهان عرب بود که تعامل با اندیشمندان و سیاستمداران جهان شاکله اصلی آن را تشکیل می داد و از برگ های زرین  دفترزندگی اش به شمار می آید. به عبارت دیگر او یکی از پیشتازان دیپلماسی فرهنگی و نرم بود. دیدارها و گفتگوهایی که داشت و مطالعاتی که انجام می داد، هیکل را به یک نگاه جامع ، مجهز کرده بود. هنگامی که در باره یک موضوع سخن می گفت، به آن از چند زاویه نگاه می کرد و از قضاوت قاطع ،سریع و تک زاویه ای پرهیز می کرد.
او مدتی پست وزارت اطلاع رسانی (ارشاد ملی) و زمان کوتاهی مسئولیت وزارت خارجه مصر در زمان جمال عبدالناصررا بر عهده داشت و در این دوران نقش برجسته ای در حل بحران های داخلی و خارجی این کشور ایفا کرد. سخنرانی پرشور ناصر در جریان ملی شدن کانال سوئز در سال 1956 و نطق وی پس از شکست مصر در جنگ ژوئن 1967 و ده ها سخنرانی دیگر توسط هیکل نوشته شد.با قدری تسامح ، می توان نسبت او به ناصر را مانند دکتر حسین فاطمی و دکتر مصدق دانست. بر پایه این شباهت که هر دو روزنامه نگار و طرفدار ملی شدن (در ایران نفت و در مصر کانال سوئز) بودند و هر دو به وزارت دولت مرادشان هم رسیدند. البته با این تفاوت که فاطمی پس از کودتای 28 مرداد 1332 اعدام شد و تنها یک سال پس از دوره نخست وزیری مصدق را دید، ولی هیکل چند دهه پس از ناصر را پشت سر گذارد و از دنیا رفت. "آندره مالرو" در فرانسه و "مولانا ابولکلام" در هندوستان نیز مثال های شاخص دیگر این عرصه اند.

    دکتر هادی خانیکی استاد دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات در نشست علمی با موضوع " بررسی اندیشه های استاد حسنین هیکل اندیشمند فقید معاصر مصر در خصوص تعاملات فرهنگی و تاریخی ایران و جهان عرب " که به همت سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دانشگاه علامه طباطبایی دراردیبهشت ماه سال جاری برگزارشد ، هیکل را روزنامه نگار و اندیشمندی عمل گرا برشمرد که به گفته خودش میان مطبوعات و سیاست راهی نزدیک وممکن یافته بود. دکتر خانیکی در ادامه سخنرانی خود افزود:" او علاوه بر روزنامه نگاری ، تحصیلات دانشگاهی نیز در زمینه رسانه داشت و همین موفقیت او را به خبرنگاری کنشگر که مدام در پی یافتن و تحقق اندیشه های کاربردی برای برون رفت جامعه مصر ، جهان عرب و دنیای اسلام از بحران های پیچیده سیاسی و فکری است ، تبدیل کرده بود. به همین اعتبار اگر یادداشت های مطبوعاتی هیکل را بررسی کنیم، متوجه می شویم او در مسائل روز ، خودش دیدگاه های بسته را باز می کند و با همین نگرش دنیای عرب را به دنیای ایرانی پیوند می زند و از اولین کسانی است که در جهان عرب به موضوع ایران پرداخته است.

نگاه هیکل به انقلاب اسلامی ایران

حسنین هیکل مانند بسیاری از مصری های دیگر به ایران و ایرانی هاعلاقه زیادی داشت. در زمان تحولات ملی شدن صنعت نفت یک ماه در ایران حضور داشت و به دنبال آن کتاب " ایران بر فراز آتشفشان" را در سال 1952 نوشت. او شیفته دکتر محمد مصدق و جنبش ملی شدن نفت ایران بود و از همین حرکت الهام گرفت و جمال عبدالناصر را به ملی کردن کانال سوئز ترغیب نمود و بعدها نیز تحولات ایران را دنبال می کرد. بعد از سال 1357 نیز دو بار به ایران سفر کرد و کتابی جدید در باره انقلاب اسلامی نوشت. او با وجود مخالفت های شدیدی که با اسلام سیاسی از نوع اخوانی آن ( اخوان المسلمین) داشت ، نسبت به جمهوری اسلامی و امام خمینی"ره" خوشبین بود و آن را الگویی موفق برای سایر کشورهای خاورمیانه ارزیابی می کرد. تلاش های هیکل در انعکاس اندیشه های رهبران ایران به جهان عرب همچون آیت الله کاشانی، دکتر مصدق ، دکتر فاطمی ، دیدار و  گفت و گو با امام خمینی "ره" و ... توانست با خلق آثاری چون " مدافع آیت الله" و "توپ های آیت الله" ، تصویری روشن از انقلاب اسلامی ایران به جهانیان به ویژه جهان عرب ارائه کند.

                          .    . 
از این رو می توان گفت هیکل  یکی از پل های ارتباطی ایران و کشورهای  منطقه بود. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که سال ها پیش از هیکل پرسیدند شما که دارای فرهنگ ، تمدنی بزرگ و اهرام سه گانه و ... هستید، چرا پس از یورش اعراب به مصر زبان و فرهنگ تان کاملا از بین رفت و تبدیل به یک کشور عربی شدید؟ که او در پاسخ گفت :"چون ما فردوسی نداشتیم".فردوسی به شما زبان مادری ، غرور ملی و همه چیز داد. پس از ترور دردناک شیخ حسن شحاده رهبر شیعیان مصر توسط سلفی های تکفیری ، به شدت اخوان المسلمین را مورد انتقاد قرار داد و تاکید کرد حاکمیت این جریان نمی تواند در مصر تداوم یابد.

                         .     .   
   هیکل از تاریخ ایران به عنوان یک تمدن کاملا آگاه بود. او مصر را یکی از صاحب خانه های دنیای بشریت می دید و دقیقا همین نگاه را به ایران نیز داشت . با این که او سیاسی بود ، ولی فراتر از سیاستمداران رایج عمل می کرد. نگاه او به ایران ، نگاهی متمدنانه و تاریخی بود. این روزنامه نگار در آخرین سفر خود به ایران در سال 1372، اظهار داشت:" ایران و مصر با توجه به جایگاهی که در منطقه دارند ، دو رکن سازنده فضای خاورمیانه هستند. آن ها می توانند به اتفاق هم نقش آفرین باشند و من در حسرت این موضوع مانده ام."
آقای سید صادق الحسینی که ریاست "انجمن های دوستی ایران و مصر" و " گفتگوهای ایرانی و عربی"  را در پیشینه کاری خود دارد، در مقاله ای با عنوان " دیدار در مزرعه" می نویسد:" یک بار  هیکل در منزل مسکونی  خود که در کنار یک مزرعه بزرگ در حاشیه پایتخت مصر قرار داشت ، به من گفت به دوستان خود در تهران بفرمایید که ایران اسلامی برای اولین بار از زمان رومیان و پارسیان قدیم توانسته است قدم های خود را در سواحل مدیترانه تثبیت کند. و این به معنای آغاز انحلال تک ابرقدرتی آمریکا و ظهور ابرقدرتی منطقه ای توسط یک کشور مهم آسیایی است که می تواند برای ده ها سال در معادلات دنیا تاثیرات خود را بگذارد.اما لازمه اش این است که حسابی و محکم از حزب الله لبنان و  فرهنگ مقاومت دفاع کند و هیچ وقت آن ها را تنها نگذارد ، چون آینده منطقه از آن مقاومت و جریان حزب اللهی از نوع سید حسن نصرالله خواهد بود ؛ شخصیتی که دنیا و آخرت یعنی زمان و روح حرکت انسانی در او مجتمع شده است. حسنین هیکل عربستان سعودی را یک قدرت منطقه ای رو به افول و اضمحلال می دانست و اعتقاد داشت قبیله آل سعود در حال استحاله و خروج نهایی از صحنه سیاسی منطقه است و دیگر حتی برای اربابش آمریکا کارکردی ندارد.

او در مصاحبه ای تفاوت سید حسن نصرالله و ملک عبدالله را این گونه بیان می کند: " با سید حسن نصرالله دبیر کل جنبش حزب الله لبنان به مدت 9 ساعت در باره مسائل مهم منطقه ای و بین المللی مذاکره کردم. این نه ساعت بسیار سریع گذشت ، ولی احساس کردم ملاقات نیم ساعته ام با ملک عبدالله ( پادشاه سابق عربستان) به اندازه یک قرن طول کشید ؛ زیرا او در این ملاقات فقط یک سوال پرسید و آن هم این بود که رابطه ات با زنان در این سن 80 سالگی چه گونه است؟! روز بعد هم مطبوعات سعودی نوشتند که ما در آن دیدار در باره مسائل مهم منطقه ای گفتگو کردیم!
                              .    .

   هیکل بر گفت و گوی فرهنگ ها اعتقاد راسخ داشت و معتقد بود "گفت و گو" می تواند فاصله ها را کمتر کند. او حتی فراتر از آن "گفت و گوی اندیشه ها" را برای خروج جهان کنونی از تصلب و کاهش تنش ها مطرح می سازد. از نظر او رسانه ها در بازنمودن و بستن فضای گفت و گو بسیار موثر هستند.  به همین دلیل درآخرین سفر به ایران ، بازدید از موسسه اطلاعات و بخش های مختلف آن و دیدار با حضرت حجه الاسلام والمسلمین سید محمود دعایی مدیر مسئول  و سایر کارکنان روزنامه ، در ردیف اولین برنامه های آقای هیکل بود.  خاطره  بازدید او از روزنامه اطلاعات  آن قدر دلپذیر و شیرین بوده که پس از بازگشت به قاهره، نامه ای به روزنامه اطلاعات فکس نمود و از برخورد گرم و صمیمانه آقای دعایی تشکر کرد و ابراز امیدواری نمود که این دوستی پایدار بماند. با همین نگاه ، یکی از اقدامات او دعوت جهان عرب به گفت و گو با ایران بود و در این راستا به گفت و گوی نهادها و جوامع مدنی با یکدیگر فارغ از دولت ها تاکید می ورزید.

                    .   .

هیکل یک بار در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی در نوفل لوشاتو و یک بار پس از پیروزی انقلاب در شهر قم با امام خمینی"ره" مصاحبه کرد. او دو بار در دوران مبارزات مردم برای ملی شدن صنعت نفت و سال 1354 که شاه در اوج اقتدار قرار داشت  و دو بار هم در دوران استقرار نظام جمهوری اسلامی به ایران سفرکرد .
 
  سرانجام این روزنامه نگار پر آوازه مصری روز 28 بهمن ماه سال 1394 در بیمارستان الحسین قاهره جان به جان آفرین تسلیم نمود و پیکر او از مقام راس الحسین (ع) تشییع و در آرامگاه خانوادگی شان به خاک سپرده شد.
   جناب آقای دکتر ظریف وزیر امور خارجه کشورمان در پیام تسلیتی به همسر ایشان  سرکار خانم هدایت علوی تیمور خاطرنشان ساخت :" تلاش های مستمر مرحوم هیکل در تبیین صحیح سیاست های استعمارگران و اشغال گران صهیونیست و ارائه شخصیتی از خود به عنوان یک روزنامه نگار بارز ماندگار ، واقع گرا و ژرف اندیش در طول هفتاد و پنج سال فعالیت رسانه ای ، او را به جایگاهی رساند که  روزنامه نگار قرن  نامیده شد.
                                    .   .
" همچنین جنبش حزب الله لبنان در پیامی به همین مناسبت یادآور شد : "مصرو جهان عرب ، اهالی رسانه ، صاحبان اندیشه ، قلم و سیاست استادی گرانقدر و عالمی برجسته را از دست دادند. محمد حسنین هیکل با داشتن شخصیت منحصر به فرد ، تفکر رسا و قلمی نویسا ، سابقه ای درخشان در تاریخ سیاسی و مبارزاتی و کار حرفه ای داشت  .در این پیام تاکید شده بود که روابط عمیق هیکل با مقاومت و رهبران آن در مسیر وحدت و جهاد و پیروزی ، در وجدان ها و اذهان باقی خواهد ماند و افکار ، نوشته ها و مواضع سیاسی و حرفه ای وی  همواره به عنوان چراغی روشنگر، در زمان حال و آینده در تاریخ معاصر عربی پاینده خواهد ماند.
    امیدوارم زندگی پرتکاپوی حسنین هیکل و راهی را که او بین مطبوعات و سیاست گشود، افق های تازه ای را در مسیر حرکت  همکاران یعنی اصحاب رسانه و خبرنگاران شهرمان ایجاد نماید تا به منزلت جایگاه و فعالیت های ارتباطی خود بیشتر آگاه شده و با نشاط روزافزون به رسالت خود که اطلاع رسانی و تنویر افکار عمومی است، جامه عمل بپوشانند.
  با عرض تبریک به مناسبت " روز خبرنگار" این مقاله را با کلامی از شهید صارمی  که با خون خود بر آن مهر تایید زد ، مزین می سازم.
    "خبرنگار را می توان شهید کرد ، اما جوشش خونش هرگز آرام نخواهد گرفت. خبرنگار را می توان اسیر کرد و او را می توان در غروب گمنامی نگاه داشت ، اما قلم هرگز در اسارت نخواهد ماند.
یادش گرامی و راهش پاینده باد

 

اين مطلب تاکنون 504 بار مشاهده شده است.
مطالب مرتبط با دکتر ابراهيم جعفري

حال زمین خوب نیست (۲) - نکوداشت مهندس حسین عبیری گلپایگانی
چشم انداز پیشرفت گلپایگان از نگاه آیت الله هاشمی رفسنجانی
طبیعت گلپایگان گنجینه گیاهان دارویی
نقش کتابخانه آیت الله محمدی در توسعه فرهنگی گلپایگان
پیرایه های ناسازگار با فرهنگ عاشورا
حاج صادق آهنگران ،حلقه ای میان عقل و عشق در دوران دفاع مقدس
یادکردی از محمد حسنین هیکل
هزار راه نرفته " نگاهی نو به ادای نذر در جامعه امروز "
طنز و تحولات اجتماعی
فردا برای خواندن دیر است
راز درخشندگی نوروز در جهان
نوسازی دبیرستان امام خمینی "ره" یا بازسازی هویت فرهنگی؟
حال زمين خوب نيست (۱)
آموزش ابتدایی و توسعه
با چشم کتاب بخوانیم نه با گوش!‏
مشابهت های اخلاقی نلسون ماندلا و دکتر معتمدنژاد
دغدغه رو به پایان یونسکو ،به مناسبت نمایشگاه مطبوعات
حدیث عشق در جهاد سازندگی (۲)
ديپلماسي ايراني از زير درخت سيب در نوفل لوشاتو تا بالكن هتل كوبورگ وين
یاد یاران -بدرقه بانوی با فضیلت و پرهیزكار - شادروان فخرالسادات سیدین (توكل)
حدیث عشق در جهاد سازندگی (۱)
فرصت طلایی مشارکت های مردمی در توسعه پایدار گلپایگان
میراث ماندگار استاد احمد جهانبخشی
ارتباطات مشارکتی ،چشم اندازی نو به مطالعات بومی در ارتباطات توسعه
بازتاب مطالب سایت آخاله در مطبوعات
گردشگری و کاهش فاصله فرهنگی
تيكن كجا؟ كاخ اليزه كجا؟
سهم سایت آخاله در بهداشت روانی همشهریان
تحقیقات مشاركتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران
تجدید عهد با دکتر معتمدنژاد
رسانه ؛ حافظ حرمت جامعه مدنی
"مطبوعات محلی" بستری برای شكوفایی استعدادهای بومی
با قاسمعلی فراست در میان "نخل های بی سر" (به اهتمام دکتر ابراهيم جعفري )
تونل های غزه سرای عشق و امید
عبور از جام بیستم ،فراتر از اشك ها و لبخندها
با فوتبال دوستان گلپايگاني از خندق هفده تن تا استاديوم هاي برزيل
ردپاي «سرمايه اجتماعي» و «حكمراني خوب» در مديريت شهري گلپايگان
آسیب شناسی تعامل روابط عمومی ها و رسانه ها
معلمي و هنر تسهيل‌گري
نوروز زاینده سرمايه اجتماعي است
گلپايگان و توسعه پايدار
انقلاب کاست و حاج ابراهیم صحت
آخاله پاتوق همشهريان
آیین چراغ خاموشی نیست



نام و نام خانوادگي:
پست الکترونيک:
سايت يا وبلاگ:
متن پيام:
تصوير امنيتي:


21:35   18 مرداد 1395
میرزایی
با سلام و درود خدمت سرور ارجمند جناب آقای دکتر جعفری عزیز, که با نگاه ارزشمند و قلم روان خود در خدمت ترویج فرهنگ و تمدن این مرز و بوم گام برمی دارند.
شکرالله مساعیکم

23:52   04 آبان 1395
ابراهیم جعفری
این مقاله با عنوان « ساده و صریح » -محمد حسنین هیکل در روزنامه اطلاعات - در ضمیمه فرهنگی روزنامه اطلاعات چهارشنبه ۱۳۹۵/۷/۵به چاپ رسیده است.

آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


آب و هوا

پیام های کلی سایت

تماس با ما


كليه حقوق براي پديد آورندگان 
.:: آخاله ::. محفوظ است. | طرح و اجرا : توحيد نيكنامي   | به روز رسانی محتوایی : محمود نيكنامي  
 | .Copyright © 2003-2012 Akhale.ir. All Rights Reserved
|
 | Powered By Tohid Niknami | E-Mail :
Akhale . com @ gmail . com |