آخرين به روز آوري سايت دوشنبه ۲۶ فروردين ماه ۱۳۹۸

گلها و سبزيجات بهاري در ارتفاعات گلپايگان -موسير ، لاله ، مرزنجوش ، شويد



آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد...


مرغي كه انجيل مي خوره نوكش خله
معني واضح است




نمادی شایسته در آیینه فرهنگ گلپایگان - دکتر ابراهيم جعفري


دکتر هادی خانیکی جاودانه در یادها - دکتر ابراهيم جعفري


میراث ناملموس گلپایگان

دشت گلپایگان به مساحت ۷۰ هزار هکتار ، در ارتفاع ۱۸۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. این دشت توسط چاه های آب، قنوات (سفاله زن، لهرامش و…) و سد گلپایگان مورد آبیاری قرار می گیرد. آب سد گلپایگان توسط نهر اصلی با نام هارون به محلی بین رباط حسن حافظ و رکابدار،


صداي ماندگار - ديه ولايتمون مثل اون قديما نيست - صداي دلنشين استاد محمدعلي سعيدي

بي هُمزبون ، عنوان شعر محلي گلپايگاني ، سروده و با صداي دلچسب استاد محمد علي سعيدي ، شاعر توانمند شهرمان كه در سال 1380 اجرا گرديده است . نكات قابل توجه اين سروده زيبا ، لهجه و گويش واقعي مردم شهر در دهه هاي گذشته ، اشاره به اصطلاحات و ضرب المثلهاي محلي ، يادآوري آنچه در گذشته وجود داشته و ديگر اثري از آن نيست و از همه مهمتر زنده نگه داشتن فرهنگ عامه شهر و اشاره به محصولات معروف هر منطقه و ناحيه است و يك اثر منحصر به فرد را در اين سروده خواهيد شنيد . حتما بشنويد











آم باقر يادت مي‌آد؟

م. گلپايگاني

ام باقر

ام باقر �اون شي �كه �رفتيم �لي هارون �يادته�

رد او �سگ دو �زديم �تا �جوق سنجون �يادته�

حيليت وقتي چروند شيدر بيب خاله بتول

زون بسته� هي داد كشيد �اي نامسلمون �يادته�

لي� تندير من� نشستم� تاكه� مانقو�� نكنم

تو حروم لقمه چپيدي� تو� دومادون����� يادته �

آم رسول رو پاخو�ه حق تو هشت تو دومنت

لقرونت� شد� سيا� با� چوق� گورون����� يادته�

يلور� جل افتادي�� تل بالا�� تو� صندوق خونه

تا�� افاقه��� بكنه��� دوا و درمون� ��يادته �

منو هشتي� در� رباطت� تك و تنها���� امحله

خودت� رفتي تو خونه� با� مشتي قربون يادته�

پام� يوار� ليزخورد و افتاد بسرتو چال ماميش

كشالم��� لحرمه�� و��� دستم�� دلنگون��� يادته �

تو محله� همه� از�� كاراي��� تو��� ذله��� شدند

چه� كشيد� از دست تو��� ملا سليمون�� يادته �

ياد� اون شبا� بخير� كه� تا�� طلح��� نخوابيديم

مي شكستيم تنده � تا وقت خروس خون يادته �

ياد اون� روزي� كه� با� سازين��� بار هل مكو

حله قوقو� كرديم� و� رفتيم� دم آسمون�� يادته �

يادم اومد� دور مطوق� خاله صغرا� چيده� بيد

سونگه� و� باديه� و� دوري� و� غزقون يادته �

ياد اون� روزي� كه� آخاله تقي�� پكا� نيورد

شيرجه زد تو روخونه بي لنگ وتمون يادته �

من� ز� قيلون چاق كنه� غيه كشون� مي د�يدم

تا رسيدم� آخرش� تا�� حيض ميدون��� يادته �

امحله� مش رمضون مي خواست كه خرمن وركنه

داد� به دست ما دوتا �� پنج شيش تا هرچون يادته �

هرچونا� تو دستمون و ما� سلندر� تا غروب

هرچه� وايساديم � نيومد�� باد هيشون�� يادته �

او يه آله� شد� سوار يابو و� سك داد� و� رفت

تشنه و� گشنه�� منو وتو�� وشت و ويلون� يادته �

هي� بشد� گفتم� كه� جلوا� � تو� گفتي� اسلاري

من النگاتت شدم� � تا� اسفرنگون��� يادته �

دايي غضنفر� بس كه� وريو� بيد� داكي چي� كرد ورفت

آخه� ميخواست� برسد� به�� حنابندون�� يادته �

ام باقر� ازتو بعيد است� كه�� بري�� لشمه خوري

ترشاله�� مي كشدد��� اي بچه نادون��� يادته �

هي� شلنگ تخنه� زدي� آتيشكي � حكيم� كه گفت

زير سول� رفتي� چكا �� از ترس بارون�� يادته �

سولاخو� را�� واهشتي� شغال اومد� مرغا� را� خورد

همه ي�� مرغا �را�� كرد�� يلا ويلشگون� يادته �

من رفتم عسل� بيارم� يك گارسي �� از� دم حيض

دنده� زد��� پاچشماما��� كنار باردون�� يادته �

پاتا بست� با� گرچين و� سندرمه� � محكم به درخت

كرچالي� تا كوفت� و هي� داد كردي� نن جون� يادته �

دن اوه� و� كشكوار� يپيش� شده� كار��� گاگام

مند مورش�� ميكنه���� كرده چايمون��� يادته �

كرديه� خوانساريا� رفته� به� كوه� چكار كنم �

كلپيش� و� آذيله�� نيست� سرده زمستون� يادته �


واژه‌ها

ام باقر : عمو باقر
لي : لب � كنار
جوق : جوي آب
حليت : كره الاغ تون
شيدر : شبدر
تنديد� : تنور
مانقو : سينه پهلو
دومادون : هواكش تنور
هشت : گذاشت
لقرونت : ران پا
يلور : مدتي
جل افتادي : بستري شدي
تل بالا : طاق باز
رباطت : خانه ات
امحله : آن زمان
چال ما ميش : گودالي كه براي نگهداري بعضي محصولات كشاورزي در خانه مي كنند
لحرمه : مجروح
دلنگون : آويزان
طلح : طلوع صبح
تنده : تخمه
سازين : طناب از ني بافته شده
هل مكو : شيرين بيان
حله قوقو : تاب خوردن
دم آسمون : قريه اي در گلپايگان
مطوق :آ شپزخانه
سونگه � باديه � دوري � غزقون : ظروف آشپزخانه
پكا : تحمل
قليون چاق كنه : محلي بيرون شهر
غيه : فرياد زنان
حيض ميدون : فلكه معروف شهر
هرچون : وسيله اي كه با آن كاه را از گندم جدا ميكنند
سلندر : معطل
باد هيشون : باد دادن گندم
يه آله : يك وري
وشت و ويلون : سرگردان
اسلاري : اشاره اي� با انگشت ايما� در بازي بچگانه
النگاتت : معطل تو شدن
وريوبيد : دستپاچه شد
داكي چي : سرك كشيدن
لشمه خوري : چيزهاي متفرقه زياد خوردن
ترشاله : برگه زرد آلو
سول : ناودان
سولاخو : سوراخ آب
واهشتي : باز گذاشتي
يلا و يلشگون : لت و پار
گارسي : كمي
حيض : حوض آب
دنده : زنبور
باردون : كندوي عسل
گرچين � سندرمه : دو نوع طناب� كه از پنبه و پشم ساخته مي شود
دن اوه : دهن دره
كشكوار : كش و قوس
يپيش : پيوسته
گاگام : برادرم
مند مور : لرز
چايمون : سرما خوردگي
كرديه : افسانه اي در زبان عاميانه كه هر گاه كرده به كوه برود� برف زيادي خواهد آمد
كلپيش : گياهي وحشي� كه هيزم مي شود
آذيله : نوعي هيزم است كه از مدفوع گاو درست مي كنند


این مطلب تاکنون 5755 بار دیده شده است.

شما هم چند كلمه بنويسيد

آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


آب و هوا

پیام های کلی سایت

تماس با ما


كليه حقوق براي پديد آورندگان 
.:: آخاله ::. محفوظ است. | طرح و اجرا : توحيد نيكنامي   | به روز رسانی محتوایی : محمود نيكنامي  
 | .Copyright © 2003-2012 Akhale.ir. All Rights Reserved
|
 | Powered By Tohid Niknami | E-Mail :
Akhale . com @ gmail . com |