آخرين به روز آوري سايت :شنبه ۶ خردادماه ۱۳۹۶

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلاَ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُواْ الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُواْ اللّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ



آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


گارس از دستش نَمي افته
بسيار خسيس است

اولین رادیو در گلپایگان . به مناسبت ۴ اردیبهشت روز تاسیس رادیو در ایران

اولین رادیوی آشکار در گلپایگان به سالهای ۱۳۲۰ ، زمانیکه متفقین ایران را اشغال کرده بودند بر می گردد کنجکاوی و نیاز مردم به کسب اطلاعات از وضعیت جنگ جهانی دوم و اشغال ایران و نبود وسایل ارتباظی سریع حضور یک رادیوی صندوقی از نوع فبلامان (لامپی) در قهوه خانه ..ادامه


آشنایی با آثار تاریخی گلپايگان در دوره سلجوقی

بی شک دوران اتابکان سلجوقی را می توان، عصر شکوفایی سرزمین پهناور جرباذقان (گلپایگان) نامید. وجود عالمان و شاعرانی همچون نجیب الدین جرباذقانی (صاحب دیوان اشعاری مشتمل بر ۲۰۰۰ بیت) ابن ماکولا عِجلی جرباذقانی و ابوشرف ناصح ابن ظفر جرباذقانی (مترجم تاریخ یمینی) و همچنین احداث بناهای باشکوهی ...


صداي ماندگار - ديه ولايتمون مثل اون قديما نيست - صداي دلنشين استاد محمدعلي سعيدي

بي هُمزبون ، عنوان شعر محلي گلپايگاني ، سروده و با صداي دلچسب استاد محمد علي سعيدي ، شاعر توانمند شهرمان كه در سال 1380 اجرا گرديده است . نكات قابل توجه اين سروده زيبا ، لهجه و گويش واقعي مردم شهر در دهه هاي گذشته ، اشاره به اصطلاحات و ضرب المثلهاي محلي ، يادآوري آنچه در گذشته وجود داشته و ديگر اثري از آن نيست و از همه مهمتر زنده نگه داشتن فرهنگ عامه شهر و اشاره به محصولات معروف هر منطقه و ناحيه است و يك اثر منحصر به فرد را در اين سروده خواهيد شنيد . حتما بشنويد


کلیپ سلام با صدای فریدون آسرایی - تصاویر کوچری روستای خفته در آب به همت آقای مجید ریاضت


بخ ، چي ، شي ؟ - اثر ماندگار استاد محمدعلي سعيدي

استاد سعیدی در اواخر دهه 70 شمسی با سرودن چند مجموعه شعر محلی با لهجه گلپایگانی تحولی شگرف در این گویش ایجاد کرد و سایت آخاله با افتخار به کمک استاد توانست تعدادی از آنها را آرشیو نماید تا به مرور در اختیار همشهریان فهیم خود قرار دهد











بايد و نيست

رهي معيري

بايد و نيست
                             
                           
   رهي معيري*

                                        
 
                                                              گردآورنده: علي‌اكبر جعفري
                                                                 jafari545@yahoo.com 

ترا خبر ز دل‌ بي‌ قرار بايد و نيست‌
غم‌ تو هست‌ ولي‌ غمگسار بايد و نيست‌

اسير گريه‌ ی بي‌ اختيار خويشتنم‌
فغان‌ كه‌ در كف‌ من‌ اختيار بايد و نيست‌

چو شام‌ غم‌ دل‌ اندوهگين‌ نبايد و هست‌
چو صبحدم‌ نفسم‌ بي‌ غبار بايد و نيست‌

درون‌ آتش‌ از آنم‌ كه‌ آتشين‌ گل‌ من‌
مرا چوباده‌ ی دل‌ در كنار بايد و نيست‌

به‌ سرد مهري‌ باد خزان‌ نبايد و هست‌
به‌ فيض‌ بخشي‌ ابر بهار بايد و نيست‌

چگونه‌ لاف‌ محبت‌ زني‌كه‌ از غم‌ عشق‌
تو راا چو‌ لاله‌ د لی داغدار‌ بايد و نيست‌

كجا به‌ صحبت‌ پاكان‌ رسي‌ كه‌ ديده‌ ی تو
بسان شبنم‌ گل‌ اشكبار بايد و نيست‌

رهي‌ به‌ شام‌ جدايي‌ چه‌ طاقتست‌ مرا
كه‌ روز وصل‌ د لم‌ را قرار بايد و نيست‌

 

محمد حسين‌ رهي‌ معيري‌ از شاعران‌ و غزل‌ سرايان‌ معاصر در سال‌1288ه.ش‌ به‌ دنيا آمد. وي‌ دوران‌ خدمت‌ اداري‌ خود را در وزارت‌ اقتصاد گذراند و پس‌ از بازنشستگي‌ به‌ خدمت‌ كتابخانه‌ ملي‌ ايران‌ درآمد. رهي‌ معيري‌ در اواسط زندگي‌ خود چند بار به‌ كشورهاي‌ همجوار ايران‌ از جمله‌ پاكستان‌ هندوستان‌ و افغانستان‌ سفر كرد و در مجامع‌ ادبي‌ و شاعرانه‌ اين‌ كشورها شهرت‌ زيادي‌ كسب‌ كرد.

رهي‌ علاوه‌ بر شاعري‌ طنز پردازي‌ توانا بود و فكاهيات‌ او كه‌ در دهه‌ سي‌ و اواسط دهه‌ چهل‌ شمسي‌ با امضاي‌ مستعار (زاغچه‌) و ( شاه‌ پريون‌) در مطبوعات‌ منتشر مي‌ شد در ادبيات‌ انتقادي‌ معاصر مقام‌ والايي‌ بدست‌ آورد. وي‌ شيفته‌ سعدي‌ بود و در اشعار خود از سبك‌ و سياق‌ اين‌ غزل‌ سراي‌ بزرگ‌ ايران‌ پيروي‌ مي‌ كرد بطوري‌ كه‌ سادگي‌ رواني‌ و مراعات‌ نظم‌ سعدي‌ كه‌ به‌ تركيب‌ كلام‌ روشني‌ و شفافيت‌ مي‌ بخشد همه‌ در اشعار رهي‌معيري‌ مشاهده‌ مي‌ شود.

جداي‌ از سعدي‌ صاب‌ تبريزي و نازك‌ خيالي‌هاي‌ غزل‌سرايان‌ معروف‌ به‌ سبك‌ هندي‌ بر ذوق‌ حساس‌ و تثيرپذ ير رهي‌ تثيري‌ بسيار داشت‌ و وي‌ با هنرمندي‌ تمام‌ دراشعار خود لطافت‌ و رواني‌ غزل‌ سعدي و نازك‌ خيالي‌ سبك‌ هندي‌ را درهم‌ آميخت‌. شاعر به‌ حافظ ‌مولوي و نظامي نيز عشق‌ مي‌ ورزيد و رگه‌ هايي‌ از تثير اين‌ شعراي‌ بزرگ‌ دراشعار او به‌ چشم‌ مي‌ خورد.

هنر عمده‌ رهي‌ معيري‌ در غزل‌ و به‌ ويژه‌ غزل‌ عاشقانه‌ بود و او را مي‌ توان‌ يكي‌ ازغزل‌سرايان‌ برجسته‌ معاصر دانست‌ كه‌ به‌ دليل‌ هنري‌ كه‌ در حسن‌ تركيب‌ و انسجام‌ ترانه‌ هاو تصنيف‌ هاي‌ خود بكار برده‌ از ديگران‌ متمايز گرديده‌ است‌; قطعات‌ و مثنوي‌هاي‌ او نيز خالي‌ از لطف‌ نيست‌.ديوان‌ اشعار رهي‌ معيري‌ در برگيرنده‌ تواناي‌ اين‌ شاعر در خلق‌ اشعارگوناگون‌ با سبكهاي‌ مختلف‌ است‌. معروف‌ترين‌ اشعار وي‌ عبارتند از:بايد و نيست‌ نقدجواني‌ نغمه‌ حسرت‌سايه‌ عمر داغ‌ تنهايي‌ غباري‌ در بياباني‌ شب‌ زنده‌ دار.
رهي‌ معيري‌ در سال 1347 ه.ش‌ در تهران‌ درگذشت‌.

این مطلب تاکنون 3147 بار دیده شده است.

شما هم چند كلمه بنويسيد

آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


آب و هوا

پیام های کلی سایت

تماس با ما


كليه حقوق براي پديد آورندگان 
.:: آخاله ::. محفوظ است. | طرح و اجرا : توحيد نيكنامي   | به روز رسانی محتوایی : محمود نيكنامي  
 | .Copyright © 2003-2012 Akhale.ir. All Rights Reserved
|
 | Powered By Tohid Niknami | E-Mail :
Akhale . com @ gmail . com |